Uw vraag / Autismespectrumstoornissen
Wat is een autismespectrumstoornis?
Een autismespectrumstoornis wordt beschouwd als een ontwikkelingsstoornis met een neurobiologische oorzaak. De hersenen van mensen met autisme functioneren daardoor anders.

Bij autisme wordt vaak gesproken over mensen die passen binnen het ‘spectrum van autisme’. Hiermee wordt bedoeld dat elk mens en kind met autisme uniek is. Zo bestaan er dus niet twee personen met deze stoornis die precies hetzelfde ziektebeeld hebben. Wel hebben zij een aantal overlappende gedragskenmerken, die binnen de waaier vallen van wat we autisme noemen.

Soms wordt ook gesproken van een zogenaamde Pervasieve Ontwikkelingsstoornis. Dit betekent dat de stoornis invloed heeft op de gehele ontwikkeling van de mens of het kind. Wanneer iemand binnen het spectrum valt van autistische stoornissen zijn er bijzonderheden in het gedrag op drie gebieden:
• Communicatie
• Socialisatie
• Zich herhalend gedrag of spel

In officiële classificatiesystemen, zoals de DSM-IV, staat beschreven welk gedrag geobserveerd moet zijn om te kunnen spreken van een van een autismespectrumstoornis. Hoe men die kan herkennen, staat beschreven bij elke beschrijving van de stoornissen op deze website. Binnen de autismespectrumstoornissen worden 5 aparte stoornissen beschreven (Autisme, Stoornis van Asperger, Syndroom van Rett, Desintegratiestoornis en PDD-NOS) die volgens onderzoekers (Lord & Risi, 2000) als volgt samenhangen (klik op het volgende figuur): Autismespectrumstoornissen. Deze vijf stoornissen vormen met elkaar het autismespectrum. De grootte van de cirkels geeft ongeveer de verhouding aan: er zijn dus meer mensen met Autisme dan met de Stoornis van Asperger. De cirkels overlappen enigszins, omdat er ook overlap in de symptomen is en er geen duidelijke afgrenzingen gemaakt kunnen worden. De PDD-NOS vormt een restgroep, daar is geen aparte cirkel voor.

Wat zijn de oorzaken?
De oorzaken van een autismespectrumstoornis zijn nog niet volledig bekend. Er wordt verondersteld dat erfelijkheid een rol speelt en dat er meerdere genen betrokken zijn. Ook zijn er aanwijzingen voor structurele afwijkingen in de hersenen van mensen met autisme.

Wat zijn de gevolgen?
Mensen met autisme ervaren gedurende hun hele leven beperkingen en problemen ten gevolge van hun stoornis. Onbegrip bij de omgeving en niet adequaat reageren van de omgeving kan verergering van de symptomen en klachten geven en soms tot gedragsproblemen leiden.

Hoewel vroeger gedacht werd dat mensen met autisme weinig kunnen aanleren, gaat men er nu van uit dat er met de juiste hulp en begeleiding veel vooruitgang mogelijk is. Goede begeleiding en ondersteuning van mensen met autisme en van hun omgeving in materiële (qua voorzieningen) en immateriële zin kan helpen de problematiek hanteerbaar te maken/houden. Blijvende hulpverlening is doorgaans nodig om het wankele evenwicht te behouden. Hulp bij het stimuleren van de ontwikkeling, bij de specifieke omgang en opvoeding, vermindering van problemen die samenhangen met de autismespectrumstoornis en eliminatie van de problemen die daarmee niet specifiek samenhangen, helpen het evenwicht te hervinden.

Feiten en cijfers
Recent onderzoek wijst uit dat 60 tot 100 op de 10.000 personen een autismespectrumstoornis hebben. Dit komt neer op 0,6 tot 1,0% van de totale bevolking. Uit onderzoek komt ook naar voren dat 40% tot 50% van de mensen met autisme functioneert op het niveau van een verstandelijk gehandicapte. De andere 50%  functioneert verstandelijk op een normaal tot hoogintelligent niveau. Alle vormen van autisme komen voor in alle sociaal-economische klassen. Gemiddeld komt een autismespectrumstoornis bij mannen ongeveer 4 keer vaker voor dan bij vrouwen.